Ήμουν ο τελευταίος Έλληνας που έφυγε από τη Βατυλή το 1974, διηγείται στο επετειακό ΠΟΛcast «1974: Οι ανοικτές πληγές της Ιστορίας» και στους δημοσιογράφους Σταύρο Αντωνίου και Άντρη Δανιήλ, ο Aντρέας Γιωρκάτζης, πρωτότοκος γιος του αδερφού του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη, ο οποίος δολοφονήθηκε σε ενέδρα που του έστησαν το Μάρτιο του 1970 στη Μια Μηλιά.
Κατά το πραξικόπημα, σημειώνει, «διαταχθήκαμε να μεταβούμε στην Πόλη της Αμμοχώστου, όπου καταλήφθηκε ο αστυνομικός σταθμός και το μέρος στο οποίο βρισκόταν το εφεδρικό», και εξηγεί ότι ο ίδιος ήταν διαχειριστής υλικού στο ΚΕΝ Αμμοχώστου.
Περιγράφει με τον πιο έντονο τρόπο το στημένο παιγνίδι, στο οποίο η Κύπρος από τη μία απειλείτο από τους Τούρκους, ενώ από την άλλη «έδιωχνε» ΕΛΔΥΚάριους οι οποίοι αποχωρούσαν μέσω του λιμανιού Αμμοχώστου, ενώ θα μπορούσαν να βοηθήσουν την Κύπρο.
“Το επίθετο Γιωρκάτζης μόνο βάρος έδινε σε μένα ότι δεν πρέπει να υποχωρήσω και να αγωνιστώ για την πατρίδα μου”, σημειώνει ο κ. Αντρέας Γιωρκάτζης 52 χρόνια μετά τα γεγονότα. Στο πραξικόπημα, διηγείται, έγιναν κάποια πράγματα αχαρακτήριστα από κάποιους ανθρώπους, οι οποίοι όταν βρίσκονταν κρατούμενοι στις φυλακές προσπάθησαν να δημιουργήσουν πρόβλημα στον Τάσο Παπαδόπουλο και στο Νίκο Μακρίδη, και με δικές του ενέργειες αποτράπηκε η οποιαδήποτε κακή εξέλιξη.
Ο κ. Γιωρκάτζης γυρίζει το χρόνο πίσω και θυμίζει πώς δημιουργήθηκε η ΕΟΚΑ Β' για να φέρουν τον Γρίβα στην Κύπρο, αλλά και την περίοδο μετά το θάνατο του θείου του Πολύκαρπου. Θυμάται τη μέρα που έγινε η απόπειρα κατά του Μακαρίου και πώς ο ίδιος πρωταγωνίστησε σε κάποιες στιγμές της ιστορίας.
Παρακολουθήστε ολόκληρο το ΠΟΛcast:
